DE LAATSTE KEER (9 AUGUSTUS 2007)


Tja, da’s nog eens een begin. De laatste keer! Het was het (voorlopig) wel, de laatste keer. Ik had me voorgenomen om op de laatste dag nog eens flink te gaan vlammen. Mijn pr zou ik eens even flink omlaag knallen en ik zou gaan genieten. Maar zoals al heel de zomer niet echt veel is was het weer op de deze dag om te janken!

Ik had de laatste wedstrijd van 27 september om laten zetten naar een trainingsdag op 9 augustus. De reden hiervoor was dat ik mijn motor dan nog tijdens het seizoen te koop zou kunnen zetten. En omdat ik hoopte dat het weer in augustus beter zou zijn dan eind september.

De weersvoorspellingen werden naarmate de dag naderde slechter en slechter. Het werd zelfs zo slecht dat het de hele dag zou gaan regenen, als enige dag van de week!! Het was me dus niet gegund. Omdat er dus alleen maar regen was voorspeld had ik nog snel regenbanden geregeld. De mijne, in ieder geval de achterband, waren toch best wel versleten. En erg oud bovendien, en dat komt de kwaliteit van een regenband ook niet ten goede. Ondanks de slechte voorspellingen gingen Sas en ik vol goede moed met de camper naar Zolder. Daar eenmaal aangekomen heeft Sas de camper slaapklaar gemaakt en ik hield me bezig met de motor.

Nadat we nog wat gedronken hadden is Sas in bed gaan liggen en ben ik te voet over de baan gelopen. Ik had dit nog nooit eerder gedaan maar er vielen een aantal dingen meteen op. De baan lijkt ten eerste veel breder dan wanneer je er met een rotgang overheen dendert. Daarnaast vielen de hoogteverschillen en de verkantingen in sommige bochten op. In al die jaren dat ik in Zolder kom heb ik nooit stil gestaan bij de verkanting die sommige bochten hebben! En nu op de avond voor mijn laatste keer zie ik ze pas! Maar goed, met de motor doe ik er 1 minuut en 48 seconden over om een rondje te voltooien. Te voet heeft het me 50 minuten gekost.

Zoals altijd heb ik moeite met slapen in de camper en dat was deze keer niet anders. Zo hoorde ik dus ook al dat het ‘s- nachts begon te regenen. En die regen stopte niet meer. Dus ik vroeg in de ochtend meteen mijn banden gaan wisselen en de eerste sessie maar over geslagen om rustig te kunnen eten. De tweede sessie stond ik klaar en toen kreeg ik ook te horen dat we daarna sessies van 40 minuten mochten rijden omdat ze groepen hadden samengevoegd. Tijdens mijn eerste sessie op de baan wilde ik er eigenlijk meteen weer vanaf. Op sommige stukken stond het circuit al blank en het was echt onverantwoord. Bijkomend probleem was dat de remmen maar amper werkten. Elke keer als ik de rem in kneep had ik bijna geen remdruk. En dat is niet fijn rijden!



Na de sessie mijn remmen maar eens gecontroleerd en ik kwam tot de conclusie dat mijn remblokken helemaal versleten waren. Ik vond het wel vreemd omdat ik het nog had gecontroleerd. Er zou genoeg “vlees” op moeten zitten. Waarschijnlijk waren ze glazig geworden tijdens de vorige keer en had ik ze dus moeten vervangen. Aangezien het nu toch de laatste dag was had ik ook geen zin meer om € 100,- uit te geven aan remblokken. Dan maar mijn rijstijl een beetje aanpassen dacht ik. De tweede sessie lag er nog meer water op de baan! Maar ondanks dat ging het rijden wel een stuk lekkerder. Mijn pr in de regen op Zolder was 2.16 (wat al langzaam is) en ik reed nu 2.24, geen goeie tijd dus. Maar ja, ook geen remmen!! Daarnaast wilde ik ook zorgen dat mijn motor heel zou blijven omdat ie nog verkocht moest worden.

Nadat ik me had opgewarmd in de camper en nog maar eens droge sokken had aangetrokken besloot ik, om tijdens de laatste sessie die ging rijden, geen regenpak aan te trekken. Dit zou daadwerkelijk de allerlaatste keer zijn dat ik zou gaan rijden. En ondanks dat baan blank stond, de regenbanden bijna op waren en mijn remblokken eigenlijk niet meer te gebruiken waren wilde ik het goed afsluiten. Gas geven dus! En vanaf het eerste moment op de baan kwam ik in een soort roes terecht. Ik had een glimlach van oor tot oor op mijn gezicht en ik was heerlijk aan het rijden. Dat de achterkant van de motor bij het uitkomen van sommige bochten uitbrak deed me niks. Dat de voorkant van motor hevig trilde als ik stevig remde deed me ook al niks. Ik genoot gewoon met volle teugen! Zelfs mijn beslagen vizier (en ik zag echt weinig!!) deed me helemaal niks. Wat me wel wat deed was dat ik op mijn laptimer zag dat mijn rondetijden omlaag gingen. Na een klein half uur te hebben gereden zag ik dat ik een 2.08 had gereden!! Gewoon even 8 seconden van mijn pr afgesnoept! Sas had vanuit de camper al lang gezien dat ik lekker op de motor zat. Ik heb dus ondanks het erg slechte weer heel erg veel plezier gehad. Dit was een goede afsluiter.

Eenmaal thuis aangekomen heb ik motor meteen maar te koop gezet…..en 6 dagen later was ie verkocht! Het is dus echt afgelopen nu. Geen motor meer….best een raar gevoel. Maar goed, nood breekt wet en het is een keuze die gemaakt moest worden. Het gezin staat voorop en het rijden op het circuit komt wel weer!

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor alle steun en support de afgelopen drie seizoenen. Mijn droom is werkelijkheid geworden mede dankzij jullie. Racen was een droom en die droom is uitgekomen. Ik hoop dan ook dat jullie de verslagen met plezier hebben gelezen en dat degene die zijn komen kijken ook een leuke dag of dagen hebben gehad.

Nogmaals bedankt en als ik weer ga rijden laat ik het jullie zeker weten!!

Dave